ΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΥΣ
συναντήσεις με τον Γιώργο Μανιάτη
Ντοκιμαντέρ · 2019
1 / 2
Σύντομη σύνοψη
Ο Γιώργος Μανιάτης (1939–2018), λεγεωνάριος στην Αλγερία στα 18 του, συγγραφέας και μουσικός στη συνέχεια, όριζε τον εαυτό του ως «δημόσιο κίνδυνο».
Η ταινία ΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΥΣ δεν είναι μια βιογραφία. Αναζητά την περιπέτεια της ψυχής του: μιας συνείδησης σε διαρκή εγρήγορση, εμπρηστικής και αυτοπυρπολούμενης.
Ο Α. Ζήρας, γράφοντας για τον Μανιάτη με αφορμή την επανέκδοση της Λεγεώνας το 1990, μιλά για μια διαρκή αναζήτηση του ξεπεράσματος των ορίων και για έναν «παροξυσμό της συνεχούς κίνησης» που γίνεται ο ίδιος ο πρωταγωνιστής του έργου. Αυτή η αύρα διαπερνά και το καταγεγραμμένο υλικό των συναντήσεών μας και αποτελεί την τελική αίσθηση που επιδιώκει η ταινία.
«Αλλάζει τη ζωή όποιος αλλάζει ζωή», μας λέει.
Ταυτότητα ταινίας
- Είδος
- Ντοκιμαντέρ
- Έτος
- 2019
- Τριλογία
- ΩΔΕΣ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ — 1. Για χωρίς λόγους
- Σκηνοθεσία – Σενάριο – Ηχοληψία – Διεύθυνση φωτογραφίας
- Σταύρος Ψυλλάκης
- Συνεργασία στην ιδέα και την έρευνα
- Αιμίλιος Καλιακάτσος
- Μοντάζ
- Σπύρος Κόκκας
- Έργα ζωγραφικής
- Μιχάλης Μανουσάκης
- Μίξη & Εργαστήρια ήχου
- Βαγγέλης Φάμπας, «Massive Productions»
- Επεξεργασία εικόνας – Παραγωγή
- 2|35 / Two Thirty Five
- Παραγωγή
- © 2019 Σταύρος Ψυλλάκης — Δύο Τριάντα Πέντε
- Υποστήριξη
- Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου
Διακρίσεις
- 2ο Βραβείο Ταινίας Μεγάλου Μήκους, διαγωνιστικό πρόγραμμα 13ου Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας (Νοέμβριος 2019)
- Υποψήφια για το βραβείο ΙΡΙΣ ταινίας τεκμηρίωσης της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (IRIS Awards 2020, Nominated For Best Feature Documentary)
Σημείωμα σκηνοθέτη
«Αλλάζει τη ζωή όποιος αλλάζει ζωή» (Γ. Μανιάτης)
Το ΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΥΣ δεν είναι πορτρέτο-βιογραφία του Γιώργου Μανιάτη.
Ακόμη κι αν ζούσε και συνεχίζαμε τα γυρίσματα, δεν θα ήταν.
Από την αρχή με ενδιέφερε μόνο ο ίδιος ο λόγος του και το έργο του. Όχι μαρτυρίες τρίτων, όχι εξωτερικά σχόλια, όχι βιογραφική τεκμηρίωση. Η συνήθης φόρμα των κινηματογραφικών πορτρέτων δεν μπορούσε να χωρέσει αυτή την περίπτωση.
Οι συναντήσεις μας –κινηματογραφημένες και μη– συγκρότησαν σταδιακά ένα πεδίο εμπειρίας: έναν λόγο σε διαρκή εγρήγορση, που κινείται στα όρια, που αναζητά το ξεπέρασμα των ορίων και το τίμημά του. Η ταινία παρακολουθεί αυτή τη συνείδηση όχι ως αφήγηση ζωής, αλλά ως συνεχή πράξη.
Μετά τον αιφνίδιο θάνατό του, το ήδη καταγεγραμμένο υλικό αποκάλυψε τη δική του αυτάρκεια. Σε συνδυασμό με αρχειακά τεκμήρια και γραπτά του Μανιάτη, η ταινία βρήκε τη μορφή της: όχι ως αναγκαστική ανασύνθεση, αλλά ως ολοκληρωμένο έργο.
Το ΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟΥΣ επιχειρεί να καταγράψει την περιπέτεια μιας ψυχής που δεν αναπαύεται, που δεν απολογείται και που δεν επιδιώκει συμφιλίωση.
Έναν λόγο που επιμένει να κινείται.
Κλείνει, όπως και το έργο του Μανιάτη, με την επίγνωση ότι η δημιουργία είναι πράξη αποποίησης και αποσυρμού. Όχι θέαμα. Πράξη.
Οι σκηνές, η δομή και ο λόγος
Σημείωμα προς τον αναγνώστη
Το κείμενο που ακολουθεί δεν αποτελεί σενάριο ούτε σύνοψη της ταινίας.
Περιλαμβάνει ολόκληρο τον λόγο που ακούγεται ή εμφανίζεται γραπτά στην ταινία (διάλογοι, on/off, super).
Οι τίτλοι των ενοτήτων καθώς και τα ενδιάμεσα κείμενα που τις συνοδεύουν και περιέχουν πραγματολογικά στοιχεία δεν εμφανίζονται στην ταινία και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη διευκόλυνση της ανάγνωσης από τρίτους.
Η προφορικότητα, οι επαναλήψεις και οι παύσεις του λόγου διατηρούνται αυτούσιες.
Φωτογραφίες
1 / 5