ΤΟ ΜΕΣΑ ΦΩΣ
Ντοκιμαντέρ · 92′ · 2015
Σύντομη σύνοψη
Ο Γιώργης Μαρκάκης, γιατρός και ιδρυτής του Μουσείου Παραδοσιακής Ζωής Κρήτης «Λυχνοστάτης», ξετυλίγει στην κάμερα ένα πορτρέτο ζωής που κινείται ανάμεσα στη μνήμη, τη φύση και τον χρόνο. Μιλά για τον παππού Μηλιωτογιάννη, το πατρικό σπίτι, τη σχέση του με το φως, το μάτι και το δάκρυ, τη δημιουργία του Μουσείου, τους ανθρώπους, τα αντικείμενα, τα ίχνη που μένουν.
Η αφήγησή του δεν οργανώνεται ως βιογραφία, αλλά ως βιωμένη εμπειρία: ως ένας τρόπος να βλέπει κανείς τον κόσμο, να στέκεται απέναντι στη ζωή και στον θάνατο, να αναγνωρίζει την αξία των πραγμάτων όχι από τη χρησιμότητά τους, αλλά από την αγάπη που τους έχει δοθεί.
Το Μέσα Φως είναι ένα κινηματογραφικό πορτρέτο για τη μνήμη που κατοικεί στους ανθρώπους και στα πράγματα, για τη γνώση που μεταδίδεται χωρίς διδακτισμό, και για εκείνο το φως που δεν έρχεται απ’ έξω, αλλά καλλιεργείται σιωπηλά μέσα στον χρόνο.
«Κάθε πράγμα στον κόσμο ετούτο αξίζει τόσο, όσο το αγάπησες».
Ταυτότητα ταινίας
- Είδος
- Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους
- Διάρκεια
- 92′
- Έτος
- 2015
- Σκηνοθεσία – Σενάριο – Ηχοληψία
- Σταύρος Ψυλλάκης
- Διεύθυνση φωτογραφίας
- Μιχάλης Γεράνιος
- Μοντάζ
- Γιάννης Κατσαμπούλας, Σταύρος Ψυλλάκης
- Πρωτότυπη μουσική – Μίξη & Εργαστήρια ήχου
- Βαγγέλης Φάμπας, «Massive Productions»
- Βοηθός διεύθυνσης φωτογραφίας
- Μάνος Κριτσωτάκης
- Παραγωγός
- Γιάννης Μαρκάκης, Cretan Open-Air Museum «Lyxhnostatis»
- Γυρίσματα
- Ν. Ηρακλείου και Ν. Λασιθίου, 2014
Διακρίσεις
- Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής — 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας (Αύγουστος 2015)
- Τιμητική Διάκριση — 9ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας (Οκτώβριος 2015)
- 1ο βραβείο — OFFICIAL WINNER: BEST FEATURE DOCUMENTARY, Around Films International Film Festival (A.R.F.F.), Φεβρουάριος 2016
- 1ο βραβείο στο 9th annual London Greek Film Festival (L.G.F.F.) — εξ ημισείας με το ντοκιμαντέρ Argo Navis — και Βραβείο Μουσικής στο ίδιο φεστιβάλ (Μάιος 2016)
Σημείωμα σκηνοθέτη
Η ταινία Το Μέσα Φως γεννήθηκε ύστερα από την επιθυμία του Γιάννη Μαρκάκη να υπάρξει ένα κινηματογραφικό πορτρέτο του πατέρα του. Η αφετηρία της ήταν, με έναν τρόπο, μια παραγγελία: σαν να απευθύνεται κανείς σε έναν ζωγράφο που εκτιμά και να του ζητά να ζωγραφίσει ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Η διάσταση αυτή δεν λειτουργεί περιοριστικά ούτε μειώνει την αυτονομία της κινηματογραφικής ματιάς. Αντίθετα, καθορίζει εξαρχής ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης. Η ταινία δεν ξεκινά από την ανάγκη τεκμηρίωσης, αλλά από μια συνειδητή επιλογή: την απόφαση ενός γιου να σταθεί απέναντι στον πατέρα του όχι ως δεδομένο, αλλά ως άνθρωπο που τον διαμόρφωσε βαθιά.
Ο Γιώργης Μαρκάκης μιλά για τη ζωή του χωρίς διάθεση απολογίας ή εξιδανίκευσης. Ο λόγος του κινείται ανάμεσα στο φως και στο δάκρυ, στη γνώση και στην εμπειρία, στη μνήμη και στο παρόν. Το Μουσείο Παραδοσιακής Ζωής Κρήτης «Λυχνοστάτη» λειτουργεί στην ταινία όχι ως έκθεμα, αλλά ως προέκταση ενός τρόπου ζωής, όπου άνθρωποι, αντικείμενα και μνήμες συνυπάρχουν οργανικά.
Στο Μέσα Φως προσπάθησα να σταθώ με τη μέγιστη δυνατή διακριτικότητα απέναντι και στους δύο: στον πατέρα που μιλά και στον γιο που τον επέλεξε. Να αφήσω τον λόγο, τις παύσεις και το βλέμμα να οδηγήσουν την ταινία. Όχι για να δημιουργηθεί ένα εγκώμιο, αλλά για να υπάρξει ένα καθαρό πορτρέτο — μια συνάντηση όπου ο κινηματογράφος δεν φωτίζει απ’ έξω, αλλά συναντά εκείνο το φως που ήδη υπάρχει μέσα.
Οι σκηνές, η δομή και ο λόγος
Σημείωμα προς τον αναγνώστη
Το κείμενο που ακολουθεί δεν αποτελεί σενάριο ούτε σύνοψη της ταινίας.
Περιλαμβάνει ολόκληρο τον λόγο που ακούγεται ή εμφανίζεται γραπτά στην ταινία (διάλογοι, on/off, super).
Οι τίτλοι των ενοτήτων καθώς και τα ενδιάμεσα κείμενα που τις συνοδεύουν και περιέχουν πραγματολογικά στοιχεία δεν εμφανίζονται στην ταινία και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη διευκόλυνση της ανάγνωσης από τρίτους.
Η προφορικότητα, οι επαναλήψεις και οι παύσεις του λόγου διατηρούνται αυτούσιες.
Φωτογραφίες
1 / 10