ΜΕΤΑΞΑ ακούγοντας το χρόνο
METAXA listening to time
Ντοκιμαντέρ · 87′ · 2012
1 / 2
Σύντομη σύνοψη
Γιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι του αντικαρκινικού νοσοκομείου ΜΕΤΑΞΑ, που πάσχουν οι ίδιοι από καρκίνο, μιλούν για την εμπειρία της ασθένειας από τη διπλή τους θέση: του θεραπευτή και του ασθενή.
Από το σοκ της διάγνωσης έως την καθημερινή συνύπαρξη με το ενδεχόμενο του θανάτου, η ταινία παρακολουθεί πώς ο χρόνος αλλάζει νόημα, πώς η ζωή ανασυντίθεται και πώς η ασθένεια μετατρέπεται, για κάποιους, σε δάσκαλο ζωής.
Σχόλιο για την ταινία
«Συμβιώνοντας με τον καρκίνο. Μια συγκλονιστική εμπειρία αυτογνωσίας σ’ ένα υποθηκευμένο μέλλον. Ένα μοναδικό σημείο ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Ο καρκινοπαθής πορεύεται μεταξύ μιας εσωτερικότητας, αυτογνωσίας, εγρήγορσης, εξαιρετικής ευαισθησίας και παράνοιας, βαδίζοντας προς τα πίσω με διεισδυτικό βλέμμα και οξύτατη προσοχή.»
Ταυτότητα ταινίας
- Είδος
- Ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους
- Διάρκεια
- 87′
- Έτος
- 2012
- Σκηνοθεσία – Σενάριο – Ηχοληψία
- Σταύρος Ψυλλάκης
- Βασισμένο σε μια ιδέα του
- Νίκου Καρβούνη
- Διεύθυνση φωτογραφίας
- Κώστας Παλμάς
- Μοντάζ
- Σπύρος Κόκκας
- Πρωτότυπη μουσική – Μίξη & Εργαστήρια ήχου
- Βαγγέλης Φάμπας, «Massive Productions»
- Παραγωγή
- Σταύρος Ψυλλάκης
- Γυρίσματα
- Αντικαρκινικό Νοσοκομείο ΜΕΤΑΞΑ & ιδιωτικοί χώροι, 2010
Διακρίσεις
- 2ο βραβείο Ταινίας Μεγάλου Μήκους, διαγωνιστικό πρόγραμμα 6ου Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας (Οκτώβριος 2012)
Σημείωμα σκηνοθέτη
Η εμπειρία μιας σοβαρής ασθένειας, όπως ο καρκίνος, αποτελεί από μόνη της ένα ισχυρό υπαρξιακό γεγονός. Όταν όμως ο πάσχων είναι γιατρός ή μέλος του νοσηλευτικού προσωπικού και συνεχίζει να εργάζεται στον ίδιο χώρο όπου θεραπεύεται, η εμπειρία αυτή αποκτά πρόσθετες διαστάσεις.
Στο νοσοκομείο ΜΕΤΑΞΑ συναντήσαμε ανθρώπους που ζουν ταυτόχρονα τη θέση του θεραπευτή και του ασθενή: άλλοι συνεχίζουν να εργάζονται, άλλοι υποβάλλονται σε θεραπείες, άλλοι ζουν με την αναμονή μιας αβέβαιης έκβασης. Όλοι, όμως, βιώνουν καθημερινά τη συνύπαρξη με την αρρώστια· τη δική τους και των άλλων.
Τι συμβαίνει όταν ο γιατρός γίνεται ασθενής και ο δάσκαλος μαθητής; Όταν η ψευδαίσθηση της αθανασίας καταρρέει και ο χρόνος σωματοποιείται; Σε αυτή τη συνθήκη, τα μέτρα και τα σταθμά μεταβάλλονται, και ίσως τότε να ανακαλύπτουμε ότι οφείλουμε περισσότερα στην ποίηση απ’ ό,τι στην εφορία.
Οι σκηνές, η δομή και ο λόγος
Σημείωμα προς τον αναγνώστη
Το κείμενο που ακολουθεί δεν αποτελεί σενάριο ούτε σύνοψη της ταινίας.
Περιλαμβάνει ολόκληρο τον λόγο που ακούγεται ή εμφανίζεται γραπτά στην ταινία (διάλογοι, on/off, super).
Οι τίτλοι των ενοτήτων καθώς και τα ενδιάμεσα κείμενα που τις συνοδεύουν και περιέχουν πραγματολογικά στοιχεία δεν εμφανίζονται στην ταινία και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη διευκόλυνση της ανάγνωσης από τρίτους.
Η προφορικότητα, οι επαναλήψεις και οι παύσεις του λόγου διατηρούνται αυτούσιες.
Φωτογραφίες
1 / 10